Zoek
Vroeger en nu

Het begin

Al vanaf de start van scouting spreken scouts en gidsen hun engagement uit. Baden Powell begon er zijn standaardwerk over scouting, ‘Scouting for Boys’ mee. Alle scoutsbewegingen overal ter wereld, namen van in het begin van hun bestaan de belofte als iets cruciaals mee op in hun werking.

De scoutswet van 1908 bestond uit tien punten. Deze wet verzamelde de waarden van scouting, het ideaal waar een scout of gids naar streeft. Deze zijn: eerlijkheid, verantwoordelijkheid opnemen, mee zorg dragen voor al wat dichtbij is, respect voor al wat verder weg is, geloof en optimisme. Al snel werden er aanpassingen gedaan aan deze orginele wettekst, hoe meer scouting zich verspreidde over de wereld, hoe meer verschillende accenten er gelegd werd. (zie WOSM en WAGGGS)

Zo deden en doen miljoenen scouts en gidsen nu hun belofte; met hun taal, hun woorden en hun aanpassingen. Toch vind je in alle belofteteksten bovenstaande waarden terug. Steeds bleef de essentie behouden. De belofte werd het moment waarop scouts en gidsen beloofden zich te houden aan de scouts- en gidsenwet.

Traditioneel was de belofte een erg plechtig moment in VVKS en VVKM waar vaak hele ceremonies aan vastgehangen werden, ook werd het beloftelied een echte klassieker tijdens vieringen. Toch veranderden langzaamaan op vele plaatsen de gewoontes en maakten heel wat scouts- en gidsengroepen de belofte tot een gezellig takmoment.

Belofte nu?

Vandaag vinden we de belofte nog steeds bijzonder waardevol. Meer zelfs, het is een stukje van de kern van scouting. Je gaat op zoek naar wat je persoonlijk wil doen voor scouting. Naar iets waarvan jij denkt dat het de scouts nog mooier, toffer, beter,... zal maken. Naar iets waarmee je scouting zinvol maakt.

Stilstaan bij engagement vinden we belangrijk. Belofte is een reden om stil te staan bij wat er gebeurt of niet gebeurt op de activiteiten, over de sfeer in je tak en vooral over je eigen inbreng hierin. Door de vraag te stellen ‘hoe maak je onze groep nog beter?’, stel je jezelf en je leden voor de keuze om zich medeverantwoordelijk te voelen voor jullie manier van scouting. Het maakt het spel dat we spelen minder luchtledig, minder vrijblijvend.

We moedigen alle scouts en gidsen dan ook aan om hun persoonlijke belofte te maken, en tijdens het werkjaar ook effectief trouw te blijven aan hun belofte. Op hun scoutswoord, op hun gidsenwoord, op hun erewoord. We moedigen groepen ook aan om hun collectieve belofte uit te spreken, en trouw te blijven aan die belofte, op hun erewoord, op hun scoutswoord, op hun gidsenwoord.

Door de belofte toon je ook wie je bent. Dat is spannend en net daarom brengt het een groep dichter bij elkaar. Belofte is eigenlijk een erecode tussen verschillende mensen, je wordt definitief opgenomen in de tak en de patrouille. Je bevestigt de vertrouwensband met de leiding en je tak. Belofte is dus zeker geen examen of een moment waarop je moet tonen wat je kent en kunt. Het is een mijlpaal in een scoutsjaar, een overgangsritueel als je wil. Dat je aanwezig was bij deze mijlpaal, dat jij iets beloofd hebt, wordt gesymboliseerd door het beloftekenteken.

Een ideale belofte bestaat doorgaans uit drie elementen: een engagement naar jezelf toe, een engagement naar de groep rondom jou, en een breder engagement tegenover de wereld rondom jou.